De Nederlandse Politiebond is zwaar aangeslagen door het onverwachte overlijden van Meinie Boneschansker, een politieman om trots op te zijn en daarnaast een gewaardeerd en gerespecteerd vakbondsman in hart en nieren. Op slechts 60-jarige leeftijd heeft hij ons ineens verlaten en dat is een moeilijk te bevatten verlies. De NPB wenst zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen sterkte in deze hartverscheurende dagen. Wij leven in onthutste droevenis met ze mee.
Anderhalf jaar geleden werd Meinie nog door de bond in het zonnetje gezet als NPB’er van de maand. Dat moest een keer gebeuren, want zijn inzet voor het vakbondswerk van de NPB was niet onopgemerkt gebleven. Een groot deel van zijn veertigjarige loopbaan bij de politie was Meinie Boneschansker naast zijn werk ook als kaderlid actief.
Onder andere als individueel belangenbehartiger. Opgeleid door de bond voorzag hij collega’s van deskundige rechtshulp bij disciplinaire onderzoeken, ziekte en re-integratie, arbeidsconflicten en functioneringstrajecten. In nauwe samenwerking met de juristen op het hoofdkantoor was Meinie voor menig collega de steunpilaar in moeilijke situaties en bij lastige gesprekken.
Ook was hij jarenlang namens de leden in Noord-Nederland lid van de Bondsraad en dus nauw betrokken bij het toezicht op het bestuur van de NPB. Bij de maandelijkse vergaderingen en werkbezoeken van de afdeling Noord was hij steeds aanwezig.
En last but not least: Meinie was ook een van de vooraanstaande actievoerders binnen de bond. In 2024 kwam hij zelfs uitgebreid met zijn gezicht in de media tijdens de acties voor de terugkeer van een fatsoenlijke vroegpensioenregeling bij de politie. Het is een van de tragische aspecten van zijn vroegtijdige overlijden dat hij de leeftijdsgrens voor het gebruik van de nieuwste RVU (Regeling vervroegde uittreding, afgesloten in 2025) niet eens heeft mogen halen.
Op vrijdag 19 juni vindt in besloten kring een afscheidsplechtigheid plaats.
Collega’s kunnen dit afscheid vanaf 9.30 uur volgen via een livestream.
Correspondentie: Haanswijk 15, 9665 NJ Oude Pekela.
Meinie Boneschansker trad in 1985 op twintigjarige leeftijd in dienst bij de politie, om te beginnen als hoofdagent bij de Gemeentepolitie van Groningen en vanaf 1993 bij het regiokorps Groningen. Daarna was hij geruime tijd hondengeleider en projectleider vreemdelingen op het AVIM in Ter Apel. Uiteindelijk belandde hij in Delfzijl, eerst als projectleider op een basiseenheid en vervolgens als Operationeel Expert GGP in het District Groningen. Sinds 2019 stond zijn politiewerk vooral in het teken van de zeehavens – en dat vond Meinie helemaal niet erg.
Politiewerk zwaarder dan ooit
Wel vertelde hij in 2024 aan de Volkskrant dat de jaren begonnen te tellen na bijna vier decennia politiewerk. ‘We krijgen steeds vaker met geweld te maken. Er heerst een idee dat mensen maar alles tegen je kunnen zeggen en doen. Dat maakt het werk veel zwaarder. Bovendien lukt mij het niet goed om de dingen die ik meemaak te delen met mijn gezin. Zij begrijpen niet goed waar je als agent tegenaan loopt.
Meinie vertelde dat het ook niet hielp dat het verleden hem bleef achtervolgen. ‘Twee ervaringen zijn me altijd bijgebleven. In het begin van mijn carrière had ik te maken met een geval van wiegendood. Dat baby’tje heb ik nog naar het ziekenhuis gereden, maar het heeft het niet gered. Ook kregen we een keer een melding van een zelfmoordpoging van een studente. We troffen haar met een emmer vol gestold bloed, een keukenmes en opengesneden polsen. De poging was mislukt, maar drie maanden later kon ik haar identificeren toen ze van een toren was gesprongen.’
Meinie onderstreept in het interview dat hij van zijn werk houdt, maar dat hij inmiddels ook ervaart dat zijn beroep veel van hem vraagt. ‘Hoeveel overleden mensen ziet een burger in zijn leven? Ik denk dat ik wel een paar voetbalelftallen kan vullen. Fysiek en mentaal is het erg zwaar. De onregelmatige werktijden, bijvoorbeeld. Avond- en weekenddiensten, maar ook de onzekerheid als een dienst niet loopt zoals je had verwacht. Een melding is een melding, daar ga je op af. Ongeacht of je dienst er bijna op zit.
Nummer 101
Hoelang ik dit werk nog vol houd? Ik kan niet in de toekomst kijken. Je kunt honderd ongevallen meemaken waar je geen last van hebt en dan breek je door nummer 101.’
Meinie was op zaterdag 13 juni in dienst tijdens de Open Dag Eemshaven. Als Operationeel Expert bij het basisteam Ommelanden-Noord was hij het aanspreekpunt voor de zeehavens. Tijdens de open dag voer Meinie mee op een politieboot. In het bijzijn van collega’s werd hij onwel. Reanimatie-inspanningen bleken tevergeefs.
Dierbare herinneringen van collega’s…
- Vriendelijk, goedlachs en altijd stond je klaar om te helpen….
- Een prachtig mens, een echte diender en altijd opgewekt en bereid mee te denken.
- Een ruwe bolster met veel humor en no nonsens
- Overal was je een graag gezien persoon waar het glas altijd half vol was. Niemand deed vergeefs een beroep op je…
- Je enthousiasme, nuchterheid, humor en inzet voor de goede zaak vielen altijd op.
- Kenmerkende bulderstem.
- De humor liep altijd met je mee.
- Een nuchtere Grunninger, met veel grappen en grollen. Een lieve, fijne collega.
- Altijd straalde je rust en vertrouwen uit. Met een vriendelijk woord maar ook kordate aanpak kreeg je het werk gedaan.
- Pekelder, vakbondsdier, roder dan rood, medezeggenschapper in hart en nieren, belangenbehartiger, recht door zee, voetballer en collega.
- Je aanstekelijke vrolijkheid, enorme werklust, het echte politiewerk voorop en je nuchterheid waarbij je altijd jezelf bleef gaan we missen. Moi mien jong.