Tijdens de NPB-themadag werd opnieuw duidelijk hoe nijpend de problematiek rond diversiteit, gelijkwaardigheid en inclusie nog steeds is. Het kwam bijvoorbeeld naar voren in de bijdrage van Maike Gieling, lector Diversiteit en divers vakmanschap aan de Politieacademie. Zij presenteerde de resultaten van een onderzoek naar uitsluiting, discriminatie en racisme binnen de politie.
Tania werkt dertien jaar bij de politie. Ze heeft blauw bloed — het beroep koos haar, niet andersom. Toch stond ze jarenlang kokhalzend in haar auto voor ze de deur van het bureau indurfte. Meer dan dertig meldingen deed ze over uitsluiting door collega’s. Er werd niets mee gedaan.
De uitspraak waarmee Maike Gieling haar lezing opent op de NPB-themadag in Baarn, is niet het letterlijke relaas van één politiemedewerker. Het is samengesteld uit de woorden van meerdere respondenten uit haar onderzoek — en juist daarin zit de kracht. Want dit zijn de ervaringen van velen.
Ongemakkelijke conclusie
Gieling, lector aan de Politieacademie, presenteerde de bevindingen van het onderzoek naar de opvolging van meldingen over uitsluiting, discriminatie en racisme binnen de politie. Samen met collega-onderzoeker Elga Sikkens sprak ze met melders en professionals die bij de aanpak betrokken zijn. Ook analyseerde ze 43 zaakdossiers van VIK-onderzoeken bij negen eenheden over de periode van 2019 tot en met 2024.
De conclusie is ongemakkelijk: de organisatie weet nauwelijks wat er speelt. Er is geen overzicht van het aantal meldingen, geen consistente registratie, geen zicht op opvolging. De medewerkersmonitor laat zien dat twee à drie procent van de medewerkers aangeeft in het afgelopen jaar discriminatie te hebben meegemaakt. Maar welke vormen, waar, hoe vaak — het blijft onbekend.